|
Svá kvað Eyvindr enn:
Göndul ok Skögul
sendi Gautatýr
at kjósa of konunga,
hverr Yngva ættar
skyldi með Óðni fara
ok í Valhöllu vera.
Svá kvað Úlfr Uggason:
Ríðr at vilgi víðu
víðfrægr, en mér líða,
Hroftatýr, of hváfta
hróðrmál, sonar báli.
Svá kvað Þjóðólfr inn hvinverski:
Valr lá þar á sandi,
vitinn inum eineygja
Friggjar faðmbyggvi,
fögnuðum dáð slíkri.
Þat kvað Hallfreðr:
Sannyrðum spenr sverða
snarr þiggjandi viggjar
barrhaddaða byrjar
biðkván und sik Þriðja.
Hér er þess dæmi, at jörð er kölluð
kona Óðins í skáldskap. Svá er hér
sagt, at Eyvindr kvað:
Hermóðr ok Bragi,
kvað Hroftatýr,
gangið í gögn grami,
því at konungr ferr,
sá er kappi þykkir,
til hallar hinig.
Svá kvað Kormákr:
Eykr með ennidúki
jarðhljótr día fjarðar
breyti, hún sá er, beinan, bindr.
Seið Yggr til Rindar.
Svá kvað Steinþórr:
Forngörvan á ek firnum
farms Gunnlaðar arma
horna fors at hrósa
hlítstyggs ok þó lítinn.
© 2005 Alfaleith.org. Alfaleith™ is a service mark and trademark
of Alfaleith.org. • Web site design by Golden
Boar Creations. |