|
2. Óðinsheiti ok Óðinskenningar
Nú skal láta heyra dæmin, hvernig höfuðskáldin
hafa látit sér sóma at yrkja eftir þessum heitum
ok kenningum, svá sem segir Arnórr jarlaskáld, at
Óðinn heiti Alföðr:
Nú hykk slíðrhugaðs segja,
síð léttir mér stríða,
þýtr Alföður, ýtum
jarls kostu, brim hrosta.
Hér kallar hann ok skáldskapinn hrostabrim Alföður.
Hávarðr halti kvað svá:
Nú er jódraugum ægis
arnar flaug of hauga;
hygg ek, at heimboð þiggi
Hangagoðs af vangi.
Svá kvað Víga-Glúmr:
Lattisk herr með höttu
Hangatýs at ganga,
þóttit þeim at hætta
þekkiligt, fyrir brekku.
Svá kvað Refr:
Oft kom, jarðar leiftra
er Baldr hniginn skaldi,
hollr at helgu fulli
Hrafnásar mér, stafna.
Svá kvað Eyvindr skáldaspillir:
Ok Sigurð
hinn er svönum veitti
hróka bjór
Haddingja vals
Farmatýs,
fjörvi næmðu
jarðráðendr
á Öglói.
Svá kvað Glúmr Geirason:
Þar var, hrafna byrjar
þeim stýrðu goð Beima
sjalfr í sæki-alfi
Sigtýrs Atals dýra.
© 2005 Alfaleith.org. Alfaleith™ is a service mark and trademark
of Alfaleith.org. • Web site design by Golden
Boar Creations. |