Frá ásynjum
35. Þá mælti Gangleri: "Hverjar
eru ásynjurnar?"
Hárr segir: "Frigg er æðst. Hon á
þann bæ, er Fensalir heita, ok er hann allvegligr.
Önnur er Sága. Hon býr á Sökkvabekk
ok er þat mikill staðr.
Þriðja er Eir. Hon er læknir beztr.
Fjórða er Gefjun. Hon er mær, ok henni
þjóna þær, er meyjar andast.
Fimmta er Fulla. Hon er enn mær ok ferr laushár
ok gullband um höfuð. Hon berr eski Friggjar ok gætir skóklæða
hennar ok veit launráð með henni.
Freyja er tignust með Frigg. Hon giftist þeim
manni er Óðr heitir. Dóttir þeira heitir Hnoss.
Hon er svá fögr, at af hennar nafni eru hnossir kallaðar,
þat er fagrt er ok gersimligt. Óðr fór í
braut langar leiðir, en Freyja grætr eftir, en tár hennar
er gull rautt. Freyja á mörg nöfn, en sú er sök
til þess, at hon gaf sér ýmis heiti, er hon fór
með ókunnum þjóðum at leita Óðs.
Hon heitir Mardöll ok Hörn, Gefn, Sýr. Freyja átti
Brísingamen. Hon er ok kölluð Vanadís.
Sjaunda Sjöfn, hon gætir mjök til at snúa
hugum manna til ásta, kvenna ok karla, ok af hennar nafni er elskhuginn
kallaðr sjafni.
Átta Lofn, hon er svá mild ok góð
til áheita, at hon fær leyfi af Alföðr eða Frigg
til manna samgangs, kvenna ok karla, þótt áðr
sé bannat eða þvertekit þykki. Þat er af
hennar nafni lof kallat ok svá þat, at hon er lofut mjök
af mönnum.
Níunda Vár, hon hlýðir á
eiða manna ok einkamál, er veita sín á milli
konur ok karlar. Því heita þau mál várar.
Hon hefnir ok þeim, er brigða.
Tíunda Vör, hon er vitr ok spurul, svá
at engi hlut má hana leyna. Þat er orðtak, at kona verði
vör þess, er hon verðr vís.
Ellifta Syn, hon gætir dura í höllinni
ok lýkr fyrir þeim, er eigi skulu inn ganga, ok hon er sett
til varnar á þingum fyrir þau mál, er hon vill
ósanna. Því er þat orðtak, at syn sé
fyrir sett þá er maðr neitar.
Tólfta Hlín, hon er sett til gæzlu yfir
þeim mönnum, er Frigg vill forða við háska nökkurum.
Þaðan af er þat orðtak, at sá, er forðast,
hleinir.
Þrettánda Snotra, hon er vitr ok látprúð.
Af hennar heiti er kallat snotr kona eða karlmaðr sá er
hóflátr er.
Fjórtánda Gná, hana sendir Frigg í
ýmsa heima at erendum sínum. Hon á þann hest,
er renn loft ok lög ok heitir Hófvarpnir. Þat var eitt
sinn, er hon reið, at vanir nökkurir sá reið hennar
í loftinu. Þá mælti einn:
"Hvat er þar flýgr,
hvat þar ferr
eða at lofti líðr?"
Hon svarar:
"Né ek flýg,
þó ek ferk
ok at lofti líðk
á Hófvarpni
þeim er Hamskerpir
gat við Garðrofu."
Af Gnár nafni er svá kallat, at þat
gnæfar, er hátt ferr.
Sól ok Bil eru talðar með ásynjum,
en sagt er fyrr frá eðli þeira.
© 2005 Alfaleith.org. Alfaleith™ is a service mark and trademark
of Alfaleith.org. • Web site design by Golden
Boar Creations. |