|
37.
Bú er betra,
þótt lítit sé,
halr er heima hverr;
blóðugt er hjarta
þeim er biðja skal
sér í mál hvert matar.
38.
Vápnum sínum
skal-a maðr velli á
feti ganga framar,
því at óvíst er at vita
nær verðr á vegum úti
geirs um þörf guma.
39.
Fannk-a ek mildan mann
eða svá matar góðan,
at væri-t þiggja þegit,
eða síns féar
svági [glöggvan],
at leið sé laun, ef þægi.
40.
Féar síns
er fengit hefr
skyli-t maðr þörf þola;
oft sparir leiðum
þats hefr ljúfum hugat;
margt gengr verr en varir.
41.
Vápnum ok váðum
skulu vinir gleðjask;
þat er á sjálfum sýnst;
viðurgefendr ok endrgefendr
erusk lengst vinir,
ef þat bíðr at verða vel.
42.
Vin sínum
skal maðr vinr vera
ok gjalda gjöf við gjöf;
hlátr við hlátri
skyli hölðar taka
en lausung við lygi.
© 2005 Alfaleith.org. Alfaleith™ is a service mark and trademark
of Alfaleith.org. • Web site design by Golden
Boar Creations.  |
