|
10.
Galdr gólu,
göndum riðu
Rögnir og Reginn
at ranni heimis;
hlustar Óðinn
Hliðskjálfu í,
lét braut vera
langa vegu.
11.
Frá enn vitri
veiga selju
banda burða
ok brauta sinna;
hlýrnis, heljar,
heims ef vissi,
ártíð, æfi,
aldurtila.
12.
Né mun mælti
né mál knátti
givom greiða
né glaum hjaldi;
tár af tíndust
törgum hjarnar,
eljun faldin
endr rjóða.
13.
Eins kemur austan
úr Elivágum
þorn af atri
þurs hrímkalda,
hveim drepur dróttir
Dáinn allar
mæran of Miðgarð
með nátt hvor.
14.
Dofna þá dáðir,
detta hendr,
svífr of svimi
sverð Áss hvíta;
rennir örvit
rýgjar glýgju
sefa sveiflum
sókn gjörvallri.
© 2005 Alfaleith.org. Alfaleith™ is a service mark and trademark
of Alfaleith.org. • Web site design by Golden
Boar Creations.  |
